معرفی ادبیات دین

ادبیات دین به قلم محمدتقی اکبرنژاد، به مطالعه و بررسی بر روی سبک شارع و چیستی آن پرداخته و بدین ترتیب به فهم عمیق‌تر شما از دین و نحوه ابلاغ آن کمک خواهد کرد.

بخشی از کتاب ادبیات دین:

ادبیات دین نیز باید متناسب با اهداف دین و کارکردهای آن باشد؛ وگرنه خلاف حکمت خواهد بود؛ بنابراین، اصل هماهنگی ادبیات دین با خود دین از لوازم حکمت است و بحثی در آن نیست. همه‌ سخن درباره ادبیات متناسب با دین است؛ یعنی: اگر بخواهیم بایدها و نبایدهای گفتار دین را به دست آوریم، به چه شاخص‌هایی خواهیم رسید؟ برای رسیدن به این جواب باید به بازخوانی مبانی کلامی و ضوابط حاکم بر انتقال معنا (منطق تفسیر متن) بپردازیم و اصول مؤثر در ادبیات دین را از نظر بگذرانیم تا در نهایت به مدل مطلوب دست بیابیم و آن را با واقعیت عینی خارجی مقایسه کنیم.

گذشته از اینکه با این کار به روش گفت و گوی دینی دست می‌یابیم، به رابطه‌ منطقی میان مبانی و روش‌ بیان شارع نیز می‌رسیم و پیوستگی میان مبانی عقیدتی و تبلیغی را بهتر احساس می‌کنیم و از خطر نگاه جزیره‌ای به علوم مرتبط نجات می‌یابیم. با این مقدمه به سراغ اصل بحث می‌رویم.

یک. در بخش انسان‌شناسی از کتاب کلام فقاهی گفتیم که انسان به قوه‌ لذت و درد، مجهز شده است و با این دو تمام حقایق عالم را تحلیل می‌کند و با آن‌ها‌ به قضاوت درباره‌ مسائل مختلف می‌پردازد؛ البته مقصود ما از لذت و درد، لذت و درد انسانی است که بسیار فراتر از لذت و درد زودگذر مادی است، گرچه آن هم در مجموع دردها و لذت‌ها دخیل است.

پزشکان می‌گویند: زبان ما مجهز به اعصابی است که می‌تواند طعم‌های مختلف را شناسایی کند؛ یعنی: هر بخش از زبان قابلیت شناسایی تلخی، شیرینی یا تندی و… را دارد. اگر این اعصاب از کار بیفتد، زبان در برابر طعم‌های مختلف یکسان عمل می‌کند و هیچ واکنشی را در ما بر نمی‌انگیزد

تورق کتاب

[contact-form-7 id=”3173″ title=”AdabiatDin”]

ضرورت درج نظر درباره این محصول

چنانچه این کتاب را خریداری نمودید و یا قبلا از آن استفاده کرده‌اید، می‌توانید با درج نظرات خود در بخش دیدگاه‌های همین سایت، سایر طلاب و دانشجویان را در تهیه این محصول راهنمایی فرمایید.

بی تردید نظرات شما راهگشای طلاب حوزه های علمیه خواهد بود.